Żegiestów

ŻegiestówŻegiestów wciśnięty jest w dolinę uchodzącego do Popradu Żegiestowskiego Potoku. Leży u podnóża południowych stoków Pustej Wielkiej. Miejscowości często dodaje się w nazwie słowo „wieś” dla odróżnienia od położonego nad Popradem i na tak zwanej Łopacie polskiej uzdrowiska o tej samej nazwie.

Wieś lokowana była na prawie wołoskim w 1575 roku przez biskupa Franciszka Krasińskiego. Należała do klucza dóbr biskupów krakowskich z głównym ośrodkiem w niedalekiej Muszynie. Nie była pierwsza lokowaną w tej śródgórskiej dolinie. Za czasów Kazimierza Wielkiego istniała tu osada Długi Łęg, która została jednak opuszczona ze względu na bardzo trudne warunki gospodarowania. Mieszkająca w Żegiestowie ludność łemkowska posiadał liczne kontakty z wioskami położonymi po drugiej stronie Popradu. Dopiero powstanie po I wojnie światowej Czechosłowacji i odrodzenie się Polski doprowadziło do ich ograniczenia w wyniku wytyczenia dobrze strzeżonej granicy.

W XIX wieku w sąsiedztwie wsi powstało uzdrowisko dzięki czemu cała okolica zaczęła sie szybciej rozwijać. W Żegiestowie powstało wtedy kilka pensjonatów przyjmujących kuracjuszy z Żegiestowa Zdroju. Po II wojnie światowej tutejszych Łemków wysiedlono w ramach Akcji Wisła. Na ich miejsce sprowadzono ludność polską.

Największym zabytkiem wsi jest dawna murowana cerkiew pod wezwaniem świętego Michała Archanioła. Obecnie użytkowana jest przez kościół katolicki pod nowym wezwaniem świętej Anny. Jest to budowla w stylu nazywanym czasem staroruskim z trzema kopułami osadzonymi na drewnianych tamburach. Za dawną cerkwią znajduje się obudowane źródło św. Anny, które uważane było za cudowne, a jego woda pomagać miała na choroby oczu.

W Żegiestowie mają swój początek dwa szlaki piesze – żółty przez Pustą Wielką do Muszyny i Muszynki oraz czarny na Pustą Wielką.