Wojkowa

Wojkowa leży w Górach Leluchowskich, w dolinie potoku Wojkowskiego około 3 kilometrów na południe od szosy z Tylicza do Powroźnika. Otoczona jest górami. Łąki podchodzą tu dość wysoko co sprawia, że jej okolice należą do bardziej widokowych w okolicy.

Informacje o istnieniu w tym miejscu osadnictwa pochodzą jeszcze z XIII wieku, gdy znajdowała się tu wieś strażnicza Krasnojedl oraz niewielki graniczny gródek Stupno. Podobnie jak w innych okolicznych miejscowościach w XVI wieku przybyła tu ludność pochodzenia wołoskiego, która w 1595 roku otrzymała akt lokacyjny wsi. Zasadźcą był Homa z Powroźnika a lokacji dokonał kardynał krakowski Jerzy Radziwiłł. W akcie lokacyjnym ludność wsi zobowiązano do przewozu wina na rzecz dworu biskupiego w Muszynie. Dzięki swojemu położeniu wieś przez stulecia nie była dotykana przez kataklizmy dziejowe. Jedynie podczas konfederacji barskiej Austriacy wybudowali na granicy okopy. Natomiast w czasie II wojny światowej istniała tu strażnica Grenzschutzu, której budynek zachował się do dziś. W 1947 roku ludność łemkowska została wysiedlona na ziemie zachodnie a na jej miejsce przybyli osadnicy polscy.

W Wojkowej zachowało się sporo starych chałup oraz spichlerzy. Jednak na jważniejszym zabytkiem wsi jest drewniana, XVIII wieczna cerkiew. Obok niej stoi trzystuletni jesion będący pomnikiem przyrody, zaś obok znajdują się stare cmentarze łemkowskie.

Łemkowie z Wojkowej w okresie przed I wojną światową bez problemów komunikowali się ze swoimi pobratymcami na południowych stokach gór. Posiadali tam swoje pola oraz rodziny. Przez wieś przechodził także szlak, którym polska ludność z Muszyny podróżowała do Bardejowa i Preszowa na jarmarki. Pozostałością po tej trasie jest tak zwana Królewska Studnia znajdująca się nad wsią przy obecnej granicy ze Słowacją.

Przez Wojkową przebiega żółty szlak pieszy wiodący dalej przez całe pasmo Zimnego i Dubnego do Muszyny i dalej przez Pusta Wielką do Żegiestowa.